آنوريسم يا رگ‏برآمدگي

عبارت است از بزرگ شدن يا بيرون زدگي ديواره يك سرخرگ در اثر ضعف ديواره سرخرگ و افزايش قطر سرخرگ بيش از يك و نيم برابر قطر معمول آن رگ. آنوريسم معمولاً در آئورت (سرخرگ بزرگي كه از قلب منشاء گرفته و در سينه و شكم به سمت پايين حركت مي كند) يا سرخرگ هايي كه مغز، پاها، يا ديواره قلب را تغذيه مي كنند، ايجاد مي شود.

درمان آنوريسم

درمان آنوريسم به اندازه آنوريسم و سرعت رشد آن بستگي دارد.

در مواردي كه آنوريسم كوچك باشد ممكن است پزشك پيش از جراحي بيماري را توسط دارو و كاهش فشار خون و ريلكس كردن عروق كنترل كند و از پارگي سرخرگ جلوگيري كند.

اما هنگامي كه آنوريسم آئورت شكمي بسيار بزرگ يا به سرعت در حال رشد و در معرض خطر پارگي و يا دايسكشن باشد باشد، نياز به درمان دارد.

بهترين روش درمان هر آنوريسم به عوامل مختلفي از جمله محل و شكل آنوريسم و همچنين شرايط فيزيكي بيمار بستگي دارد.

دو نوع اصلي از عمل جراحي براي اصلاح آنوريسم آئورت بزرگ وجود دارد:

• ترميم آنوريسم آئورت شكمي به روش جراحي باز
• اندوواسكولار (ترميم كم تهاجمي)

جراحي باز آنوريسم شكمي

در جراحي باز آنوريسم بخش آسيب ديده را از آئورت حذف و آن را با يك لوله مصنوعي جايگزين مي كنند. اين جراحي نوع استاندارد و رايج جراحي آنوريسم آئورت است.

در اين روش يك برش بزرگ در شكم يا قفسه سينه ايجاد مي شود و در طول عمل جراحي، آنوريسم حذف مي گردد.

پس از آن، بخشي از آئورت با موادي مانند داكرون يا تفلون پيوند زده مي شود.

اين عمل نياز به بيهوشي عمومي دارد. عمل جراحي ۳ تا ۶ ساعت طول مي كشد و دوره نقاهتي كه بايد در بيمارستان طي شود، ۵ تا ۸ روز است.

در اغلب موارد زمان لازم براي بهبودي كامل و بازگشت به فعاليت هاي روزانه پس از عمل جراحي باز قفسه سينه و شكم، يك ماه است.

جراحي اندوواسكولار

در اين روش جراحي، آنوريسم برداشته نمي شود. بلكه توسط استنت گرفت ها و يا تكنولوژي جديد استنت گرافت آنوريزم، مسير عبور جريان خون احيا مي گردد.

همچنين فشار مضاعف بر روي ديواره ي سرخرگ احساس نمي شود. اين امر از پارگي و دايسكشن سرخرگ جلوگيري مي كند.

جراح ابتدا يك كاتتر را به داخل سرخرگ در كشاله ران (قسمت بالايي ران) مي برد. سپس با استفاده از اشعه ي ايكس براي ديدن عروق، جراحي پيوند به آئورت را انجام مي دهد.

بعد از آن پيوند، داخل آئورت گسترش داده شده و در جاي خود به يك كانال پايدار براي جريان خون تبديل مي شود. پيوند بخش ضعيف شده آئورت را تقويت مي كند. اين كمك مي كند تا از پارگي آنوريسم جلوگيري شود.

در اين روش درماني از بيهوشي عمومي استفاده مي شود و نسبت به جراحي باز بسيار ساده تر است.

 

فتق (به انگليسي: Heia) يا باد فتق به پيش رفتگي دروني و خروج يكي از احشا (اندرونه) يا فاسياي اندام يا بخشي از آن در ديواره اي كه به طور طبيعي آن را دربر مي گيرد از طريق يك معبر يا كانال يا روزنه آناتوميك گفته مي شود.

واژهٔ اندرونه يا احشا (مانند روده، جگر و غيره) در كل به تمام اندام هاي موجود و محصور درون حفره اي از فضاي كالبدي يك ارگانيزم گفته مي شود. در بدن انسان فضاي حفره اي شامل حفره دماغي، حفره صدري يا سينه اي، حفره شكمي مي باشد. فتق تنها در مورد احشاي آزاد يا داراي قابليت جابجا شدن بواسطه يك بيماري يا تروما گفته مي شود.

انواع مختلفي از فتق وجود داردكه درمانهاي متفاوتي دارند. گاه پس از يك سوراخ شدگي بعد از عمل لاپاروسكوپي نيز ممكن است خروج يكي از احشا از جوشگاه اتفاق افتد كه به فتق پُست-لاپاروتومي (بعد از انجام لاپاروتومي) شناخته مي شود

درمان فتق شكمي

روش درماني هر فرد به اندازه فتق و شدت علائم آن بستگي دارد. بر اين اساس روش هاي درماني كه براي فتق هاي شكمي وجود دارد؛ شامل تغيير رويه ي زندگي، مصرف برخي دارو ها و جراحي است.

درمان قطعي اين بيماري جراحي است. رعايت برخي نكات و مصرف داروها فقط علائم بيماري را كاهش مي دهند و به روند بهبودي كمك مي كند.

جراحي

پزشك جراح روش جراحي مناسب را با توجه به عواملي مانند سن بيمار، نوع فتق، شرايط عمومي، سلامت بيمار و … تعيين مي كند. كه شامل دو روش جراحي باز و استفاده از لاپاراسكوپي است.

جراحي باز

اين روش عمومي ترين روش در جراحي فتق است. جراح در آن با ايجاد يك برش چند سانتي بر روي شكم، در قسمتي از بالاي توده فتق، مي تواند به نواحي داخلي دسترسي داشته باشد و عمل ترميم فتق را به پايان برساند. سپس ترميم پوست با چسب يا بخيه انجام مي شود.

اين روش اغلب براي بيماران جوان و فتق هاي كوچك كاربرد دارد. اين روش با بيهوشي كامل با بي حسي موضعي انجام مي گردد. در اين روش احتمال عود يا بروز مجدد بيماري بسيار زياد است.

 
لاپاراسكوپي

در روش لاپاراسكوپي، برشي بر روي شكم انجام نخواهد شد. جراح تنها با ايجاد حفره هاي كوچكي (معمولاً ۳ عدد) و به كمك ابزار خود و دوربيني كه در اختيار دارد عمل فتق را انجام مي دهد.

در اين روش احتمال ابتلا به انواع عفونتها، خونريزي مداوم و درد هاي مزمن كاهش مي يابد. اما انجام لاپاراسكوپي مي تواند ريسك آسيب به ساير نواحي بدن را افزايش دهد. بنابراين اين عمل بايد تنها توسط پزشكي متخصص و مجرب صورت گيرد.

اين روش مناسب فتق هايي است كه مرتباً تكرار مي شوند. اين جراحي توسط بيهوشي كامل انجام مي گيرد و معمولاً عمل به مدت يك ساعت به طول مي انجامد.